Η Laura Kövesi είπε ότι ανώτερο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε να μετριάσει τις δηλώσεις σχετικά με την έκταση των υποθέσεων διαφθοράς και απάτης που αποκάλυπτε το γραφείο της
Η ώρα της αλήθειας έφτασε και είναι πιο εφιαλτική από κάθε κυβερνητικό αφήγημα.
Η Laura Kövesi, η γυναίκα που έγινε ο φόβος και ο τρόμος του ευρωπαϊκού λευκού κολάρου, έσπασε τη σιωπή της και παρέδωσε την Ελλάδα στην παγκόσμια χλεύη, περιγράφοντας μια χώρα-οχυρό της διαφθοράς.
Με μια εξομολόγηση που έκοψε ανάσες, η Ευρωπαία Εισαγγελέας αποκάλυψε πώς το ελληνικό σύστημα εξουσίας επιχείρησε να εξοντώσει την ίδια όπως και τους συνεργάτες της ηθικά και επαγγελματικά, επιστρατεύοντας σκοτεινές μεθόδους που παραπέμπουν σε παρακράτος…
Η μεγαλύτερη δοκιμασία
Η Laura Kövesi, όταν κάθισε για μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις της στις 24/3, είχε πυρετό.
Παραμερίζοντας την ασθένεια, είπε ότι το πιο εξαντλητικό και φθοροποιό μέρος της δουλειάς της ήταν η μάχη με τη θεσμική τάση της ΕΕ να μετριάζει, να καθυστερεί και να γραφειοκρατικοποιεί την καταπολέμηση της απάτης και της διαφθοράς.
Η EPPO (Ευρωπαϊκή Εισαγγελία), μια ανεξάρτητη αρχή που ιδρύθηκε το 2021 με στόχο την αντιμετώπιση σοβαρών οικονομικών εγκλημάτων κατά της ΕΕ, υπό τη θητεία της έχει ανοίξει περισσότερες από 3.600 υποθέσεις, έχει δεσμεύσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ από εγκληματικές οργανώσεις και κατά καιρούς έχει στοχοποιήσει ορισμένα από τα πιο «μεγάλα» ονόματα της Ένωσης.
Ενδεικτικά, η Kövesi είπε ότι ανώτερο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε να μετριάσει τις δηλώσεις σχετικά με την έκταση των υποθέσεων διαφθοράς και απάτης που αποκάλυπτε το γραφείο της.
Εκείνη αντέδρασε. «Του είπα: Πώς τολμάτε να μου το λέτε αυτό; Είμαστε ανεξάρτητοι.
Και αν υπάρχει υπόθεση, είναι εντολή μας να την ερευνήσουμε», θυμήθηκε, επισημαίνοντας ειρωνικά ότι δεν μπορούσε να κάνει τα στραβά μάτια σε καταγγελίες, ακόμη κι αν αυτές αφορούσαν κορυφαίους αξιωματούχους της ΕΕ.
Αυτή η ανταλλαγή αποτυπώνει το κεντρικό πρόβλημα που αντιμετώπισε κατά την εξαετή θητεία της, η οποία ολοκληρώνεται αυτό το φθινόπωρο:
Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην προστασία των χρημάτων της ΕΕ δεν είναι οι εγκληματίες που προσπαθούν να τα κλέψουν, αλλά τα πολιτικά και θεσμικά συστήματα εντός της Ένωσης που εξακολουθούν να καθιστούν τον έλεγχο εξαιρετικά δύσκολο.
Μέχρι το τέλος της θητείας της, η εικόνα που σκιαγραφεί είναι μιας ευρωπαϊκής υπηρεσίας κατά της απάτης που απέδειξε την αξία της, ενώ παράλληλα ανέδειξε τα όρια του συστήματος γύρω της.
Η ΕΕ, υποστήριξε, έχει δημιουργήσει πολλαπλά επίπεδα ελέγχου για την αποτροπή παρανομιών χωρίς να διασφαλίζει πάντοτε ότι λειτουργούν στην πράξη.
«Υπάρχουν πολλές αρχές, φορείς, υπηρεσίες που υποτίθεται ότι προλαμβάνουν την απάτη, ελέγχουν και αναφέρουν» είπε.
«Και μετά, μια μέρα συνειδητοποιείς ότι κανείς δεν κάνει πραγματικά αυτό που πρέπει»…
Όπως πρόσθεσε, «μετά από 20 χρόνια, κοιτάξτε, είναι αυτό αρκετό; Είναι αυτό αρκετό;» είπε, κρατώντας την ετήσια έκθεσή της, η οποία πέρυσι εντόπισε εκτιμώμενη απάτη και άλλα οικονομικά εγκλήματα ύψους 67 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Το πρόβλημα της ασυλίας στην ΕΕ
Πουθενά δεν είναι πιο εμφανή τα όρια του συστήματος από ό,τι στην Ελλάδα, όπου η εισαγγελική αρχή απέσπασε δημόσιους επαίνους για τη δράση της, αλλά ήρθε αντιμέτωπη με τους εθνικούς συνταγματικούς κανόνες που προστατεύουν τους πολιτικούς από τον έλεγχο και εμποδίζουν τις έρευνες.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη το 2022 στη βόρεια Ελλάδα, το οποίο στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους και έχει συνδεθεί με κακοδιαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων.
Η EPPO ανέλαβε την υπόθεση, η οποία εκδικάστηκε στην Αθήνα, επειδή, ενώ μόνο το ελληνικό κοινοβούλιο μπορεί να διερευνήσει την πολιτική ευθύνη των αρμοδίων, οι ευρωπαίοι ερευνητές δεν είχαν ποτέ τη δυνατότητα να φτάσουν όσο μακριά θα ήθελαν.
«Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να βρούμε αποδεικτικά στοιχεία εκτός αν αλλάξει το Σύνταγμα», είπε.
«Είναι ήδη πολύ αργά, γιατί οι νόμοι δεν μπορούν να εφαρμοστούν αναδρομικά.
Επομένως, αυτό είναι το μέγιστο που μπορούσαμε να κάνουμε και δεν είναι δυνατή περαιτέρω ενέργεια».
Για την ίδια, το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχει ασυλία για τους πολιτικούς, αλλά ότι αυτά τα εμπόδια μπορούν να εμποδίσουν τους εισαγγελείς ακόμη και από το να διαπιστώσουν τα γεγονότα και να αποδείξουν ενοχή ή αθωότητα.
Η άρση της ασυλίας είναι απλώς η ελάχιστη προϋπόθεση για να λειτουργήσει η δικαιοσύνη, είπε.
Το πρόβλημα, υποστηρίζει, δεν περιορίζεται καθόλου στην Ελλάδα.
Εντός των ίδιων των θεσμών της ΕΕ, η Kövesi αντιμετώπισε επίσης αντιδράσεις από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο (European Court of Auditors, ECA) σε προσπάθειες διερεύνησης καταγγελιών για αδικαιολόγητες δαπάνες με ευρωπαϊκά χρήματα που χρονολογούνται από το 2022 και αφορούν τον πρώην πρόεδρο του οργάνου, Klaus Heiner Lehne.
Εκείνος αρνήθηκε τις κατηγορίες.
Το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, ο θεματοφύλακας των δαπανών της ΕΕ, αντιστεκόταν στον εισαγγελικό έλεγχο επικαλούμενο ασυλία, ώθησε την Kövesi να προσφύγει κατά του οργάνου στο ανώτατο δικαστήριο της ΕΕ, σε μια υπόθεση που παραμένει σε εξέλιξη. «Είναι θέμα αρχής», είπε.
Αντιδράσεις σε όλη την Ένωση
Σε επιχειρησιακό επίπεδο, η Kövesi δήλωσε ότι η EPPO αντιμετωπίζει χρόνιους περιορισμούς πόρων σε μεγάλο μέρος της Ένωσης.
Στο Βέλγιο, έδρα πολλών θεσμών της ΕΕ και σημαντικός κόμβος για απάτες σε τελωνεία και ΦΠΑ, το γραφείο της χρειαζόταν τουλάχιστον οκτώ εντεταλμένους εισαγγελείς, αλλά ξεκίνησε με μόλις δύο, συχνά χωρίς επαρκή αστυνομική υποστήριξη.
Σε μία μεγάλη υπόθεση απάτης, όπως είπε, ανατέθηκε μόνο ένας ερευνητής.
«Αυτή η έλλειψη υποστήριξης από τα κράτη μέλη μπορεί να επηρεάσει τη διάρκεια των ερευνών», είπε, αναφερόμενη σε μακροχρόνιες υποθέσεις που δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας στο Βέλγιο για το μεγαλύτερο συμβόλαιο προμηθειών εμβολίων στην ιστορία της ΕΕ, που αγγίζει και τον ρόλο της προέδρου της Επιτροπής, Ursula von der Leyen.
Αυτή η θεσμική αντίσταση και η χρόνια έλλειψη πόρων συγκρούονται πλέον με ένα ακόμη σημείο πίεσης: την παραπληροφόρηση.
Η Kövesi μίλησε με εμφανή ενόχληση για τις εκστρατείες παραπληροφόρησης και τις προσωπικές επιθέσεις που ακολουθούν όλο και περισσότερο τις υποθέσεις υψηλού προφίλ.
Δεν είναι τόσο βίαιες όσο ο δολοφονικός εκφοβισμός που είχε βιώσει στη γενέτειρά της, τη Ρουμανία, όπου δικαστικοί λειτουργοί δολοφονήθηκαν τη δεκαετία του 1980.
Είναι πιο διάχυτες και σύγχρονες, με συντονισμένες προσπάθειες απαξίωσης των εισαγγελέων στη δημόσια σφαίρα, ενώ αυτοί δεσμεύονται από το απόρρητο, ιδίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Αυτό συνέβη ιδιαίτερα στην Ελλάδα και την Κροατία, όπου η ομάδα της «δεχόταν συστηματικές επιθέσεις», ενώ η ίδια έγινε στόχος της αμφιλεγόμενης Blackcube, μιας ιδιωτικής εταιρείας πληροφοριών που εμπλέκεται πλέον σε κατηγορίες ξένης παρέμβασης στη Σλοβενία.
«Ένας εισαγγελέας που δεν έχει εχθρούς δεν είναι πραγματικός εισαγγελέας», είπε χαμογελώντας.
Παρακολούθηση της κατάστασης
Αρνούμενη να σχολιάσει εν εξελίξει υποθέσεις που αφορούν το Κολλέγιο της Ευρώπης ή τη διπλωματική υπηρεσία της Επιτροπής, η Kövesi απέρριψε τις επικρίσεις ότι το γραφείο της ήταν υπερβολικά επιθετικό.
«Αν κρύβεις τη βρωμιά κάτω από το χαλί, δεν γίνεσαι πιο αξιόπιστος», είπε.
«Όσο πιο υψηλή είναι η θέση σου στην ΕΕ, τόσο υψηλότερα πρέπει να είναι τα πρότυπα.
Το υψηλό αξίωμα δεν κάνει κανέναν πιο ενάρετο, σημαίνει ότι πρέπει να τηρεί τους κανόνες πιο αυστηρά.»
Η απάντηση της Kövesi στις αντιστάσεις σε πολλαπλά μέτωπα υπήρξε συσσωρευτική.
Από τότε που ανέλαβε τη θέση το 2021, φρόντισε να υψώνει τη φωνή της όταν θεωρούσε ότι οι προειδοποιήσεις του γραφείου της αγνοούνταν.
Έχει στείλει επιστολές στην Επιτροπή για να επισημάνει εμπόδια σε χώρες της ΕΕ, έχει τοποθετηθεί δημόσια σε κοινοβουλευτικές ακροάσεις και στα μέσα ενημέρωσης και, όταν χρειάστηκε, απείλησε με προσφυγές ακόμη και κατά της ίδιας της Επιτροπής, του θεσμού που υποτίθεται ότι διασφαλίζει ότι η EPPO μπορεί να κάνει τη δουλειά της.
Η αντίδραση των Βρυξελλών για να βοηθήσουν την EPPO να επιτελέσει το έργο της, πολύ συχνά, όπως υποστήριξε, περιορίστηκε σε εκθέσεις, ελέγχους, μελέτες συμβούλων και ατελείωτες εσωτερικές διαδικασίες που φέρνουν ελάχιστη πραγματική αλλαγή.
«Η Επιτροπή ξεκίνησε ξανά μια νέα μελέτη», είπε σχετικά με τον τρόπο που η ΕΕ διαχειρίζεται τα αιτήματα μεταρρυθμίσεων για την εφαρμογή των κανόνων που καθορίζουν τον ρόλο της EPPO στα κράτη μέλη. «Είναι σπατάλη χρόνου και πόρων, δεν φοβάμαι να το πω.»
Ερωτηθείσα ξανά για τον αξιωματούχο της Επιτροπής που της είχε ζητήσει να μετριάσει τη στάση της, η Kövesi απέφυγε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες, υποβαθμίζοντας τη σημασία της ταυτότητάς του.
«Το όνομα δεν έχει σημασία», είπε. «Αυτό που έχει σημασία είναι ότι αυτή η νοοτροπία υπάρχει. Αυτό είναι το πρόβλημα.»
Επιμέλεια: Chevalier Noir
www.bankingnews.gr
Η Laura Kövesi, η γυναίκα που έγινε ο φόβος και ο τρόμος του ευρωπαϊκού λευκού κολάρου, έσπασε τη σιωπή της και παρέδωσε την Ελλάδα στην παγκόσμια χλεύη, περιγράφοντας μια χώρα-οχυρό της διαφθοράς.
Με μια εξομολόγηση που έκοψε ανάσες, η Ευρωπαία Εισαγγελέας αποκάλυψε πώς το ελληνικό σύστημα εξουσίας επιχείρησε να εξοντώσει την ίδια όπως και τους συνεργάτες της ηθικά και επαγγελματικά, επιστρατεύοντας σκοτεινές μεθόδους που παραπέμπουν σε παρακράτος…
Η μεγαλύτερη δοκιμασία
Η Laura Kövesi, όταν κάθισε για μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις της στις 24/3, είχε πυρετό.
Παραμερίζοντας την ασθένεια, είπε ότι το πιο εξαντλητικό και φθοροποιό μέρος της δουλειάς της ήταν η μάχη με τη θεσμική τάση της ΕΕ να μετριάζει, να καθυστερεί και να γραφειοκρατικοποιεί την καταπολέμηση της απάτης και της διαφθοράς.
Η EPPO (Ευρωπαϊκή Εισαγγελία), μια ανεξάρτητη αρχή που ιδρύθηκε το 2021 με στόχο την αντιμετώπιση σοβαρών οικονομικών εγκλημάτων κατά της ΕΕ, υπό τη θητεία της έχει ανοίξει περισσότερες από 3.600 υποθέσεις, έχει δεσμεύσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ από εγκληματικές οργανώσεις και κατά καιρούς έχει στοχοποιήσει ορισμένα από τα πιο «μεγάλα» ονόματα της Ένωσης.
Ενδεικτικά, η Kövesi είπε ότι ανώτερο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε να μετριάσει τις δηλώσεις σχετικά με την έκταση των υποθέσεων διαφθοράς και απάτης που αποκάλυπτε το γραφείο της.
Εκείνη αντέδρασε. «Του είπα: Πώς τολμάτε να μου το λέτε αυτό; Είμαστε ανεξάρτητοι.
Και αν υπάρχει υπόθεση, είναι εντολή μας να την ερευνήσουμε», θυμήθηκε, επισημαίνοντας ειρωνικά ότι δεν μπορούσε να κάνει τα στραβά μάτια σε καταγγελίες, ακόμη κι αν αυτές αφορούσαν κορυφαίους αξιωματούχους της ΕΕ.
Αυτή η ανταλλαγή αποτυπώνει το κεντρικό πρόβλημα που αντιμετώπισε κατά την εξαετή θητεία της, η οποία ολοκληρώνεται αυτό το φθινόπωρο:
Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην προστασία των χρημάτων της ΕΕ δεν είναι οι εγκληματίες που προσπαθούν να τα κλέψουν, αλλά τα πολιτικά και θεσμικά συστήματα εντός της Ένωσης που εξακολουθούν να καθιστούν τον έλεγχο εξαιρετικά δύσκολο.
Μέχρι το τέλος της θητείας της, η εικόνα που σκιαγραφεί είναι μιας ευρωπαϊκής υπηρεσίας κατά της απάτης που απέδειξε την αξία της, ενώ παράλληλα ανέδειξε τα όρια του συστήματος γύρω της.
Η ΕΕ, υποστήριξε, έχει δημιουργήσει πολλαπλά επίπεδα ελέγχου για την αποτροπή παρανομιών χωρίς να διασφαλίζει πάντοτε ότι λειτουργούν στην πράξη.
«Υπάρχουν πολλές αρχές, φορείς, υπηρεσίες που υποτίθεται ότι προλαμβάνουν την απάτη, ελέγχουν και αναφέρουν» είπε.
«Και μετά, μια μέρα συνειδητοποιείς ότι κανείς δεν κάνει πραγματικά αυτό που πρέπει»…
Όπως πρόσθεσε, «μετά από 20 χρόνια, κοιτάξτε, είναι αυτό αρκετό; Είναι αυτό αρκετό;» είπε, κρατώντας την ετήσια έκθεσή της, η οποία πέρυσι εντόπισε εκτιμώμενη απάτη και άλλα οικονομικά εγκλήματα ύψους 67 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Το πρόβλημα της ασυλίας στην ΕΕ
Πουθενά δεν είναι πιο εμφανή τα όρια του συστήματος από ό,τι στην Ελλάδα, όπου η εισαγγελική αρχή απέσπασε δημόσιους επαίνους για τη δράση της, αλλά ήρθε αντιμέτωπη με τους εθνικούς συνταγματικούς κανόνες που προστατεύουν τους πολιτικούς από τον έλεγχο και εμποδίζουν τις έρευνες.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη το 2022 στη βόρεια Ελλάδα, το οποίο στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους και έχει συνδεθεί με κακοδιαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων.
Η EPPO ανέλαβε την υπόθεση, η οποία εκδικάστηκε στην Αθήνα, επειδή, ενώ μόνο το ελληνικό κοινοβούλιο μπορεί να διερευνήσει την πολιτική ευθύνη των αρμοδίων, οι ευρωπαίοι ερευνητές δεν είχαν ποτέ τη δυνατότητα να φτάσουν όσο μακριά θα ήθελαν.
«Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να βρούμε αποδεικτικά στοιχεία εκτός αν αλλάξει το Σύνταγμα», είπε.
«Είναι ήδη πολύ αργά, γιατί οι νόμοι δεν μπορούν να εφαρμοστούν αναδρομικά.
Επομένως, αυτό είναι το μέγιστο που μπορούσαμε να κάνουμε και δεν είναι δυνατή περαιτέρω ενέργεια».
Για την ίδια, το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχει ασυλία για τους πολιτικούς, αλλά ότι αυτά τα εμπόδια μπορούν να εμποδίσουν τους εισαγγελείς ακόμη και από το να διαπιστώσουν τα γεγονότα και να αποδείξουν ενοχή ή αθωότητα.
Η άρση της ασυλίας είναι απλώς η ελάχιστη προϋπόθεση για να λειτουργήσει η δικαιοσύνη, είπε.
Το πρόβλημα, υποστηρίζει, δεν περιορίζεται καθόλου στην Ελλάδα.
Εντός των ίδιων των θεσμών της ΕΕ, η Kövesi αντιμετώπισε επίσης αντιδράσεις από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο (European Court of Auditors, ECA) σε προσπάθειες διερεύνησης καταγγελιών για αδικαιολόγητες δαπάνες με ευρωπαϊκά χρήματα που χρονολογούνται από το 2022 και αφορούν τον πρώην πρόεδρο του οργάνου, Klaus Heiner Lehne.
Εκείνος αρνήθηκε τις κατηγορίες.
Το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, ο θεματοφύλακας των δαπανών της ΕΕ, αντιστεκόταν στον εισαγγελικό έλεγχο επικαλούμενο ασυλία, ώθησε την Kövesi να προσφύγει κατά του οργάνου στο ανώτατο δικαστήριο της ΕΕ, σε μια υπόθεση που παραμένει σε εξέλιξη. «Είναι θέμα αρχής», είπε.
Αντιδράσεις σε όλη την Ένωση
Σε επιχειρησιακό επίπεδο, η Kövesi δήλωσε ότι η EPPO αντιμετωπίζει χρόνιους περιορισμούς πόρων σε μεγάλο μέρος της Ένωσης.
Στο Βέλγιο, έδρα πολλών θεσμών της ΕΕ και σημαντικός κόμβος για απάτες σε τελωνεία και ΦΠΑ, το γραφείο της χρειαζόταν τουλάχιστον οκτώ εντεταλμένους εισαγγελείς, αλλά ξεκίνησε με μόλις δύο, συχνά χωρίς επαρκή αστυνομική υποστήριξη.
Σε μία μεγάλη υπόθεση απάτης, όπως είπε, ανατέθηκε μόνο ένας ερευνητής.
«Αυτή η έλλειψη υποστήριξης από τα κράτη μέλη μπορεί να επηρεάσει τη διάρκεια των ερευνών», είπε, αναφερόμενη σε μακροχρόνιες υποθέσεις που δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας στο Βέλγιο για το μεγαλύτερο συμβόλαιο προμηθειών εμβολίων στην ιστορία της ΕΕ, που αγγίζει και τον ρόλο της προέδρου της Επιτροπής, Ursula von der Leyen.
Αυτή η θεσμική αντίσταση και η χρόνια έλλειψη πόρων συγκρούονται πλέον με ένα ακόμη σημείο πίεσης: την παραπληροφόρηση.
Η Kövesi μίλησε με εμφανή ενόχληση για τις εκστρατείες παραπληροφόρησης και τις προσωπικές επιθέσεις που ακολουθούν όλο και περισσότερο τις υποθέσεις υψηλού προφίλ.
Δεν είναι τόσο βίαιες όσο ο δολοφονικός εκφοβισμός που είχε βιώσει στη γενέτειρά της, τη Ρουμανία, όπου δικαστικοί λειτουργοί δολοφονήθηκαν τη δεκαετία του 1980.
Είναι πιο διάχυτες και σύγχρονες, με συντονισμένες προσπάθειες απαξίωσης των εισαγγελέων στη δημόσια σφαίρα, ενώ αυτοί δεσμεύονται από το απόρρητο, ιδίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Αυτό συνέβη ιδιαίτερα στην Ελλάδα και την Κροατία, όπου η ομάδα της «δεχόταν συστηματικές επιθέσεις», ενώ η ίδια έγινε στόχος της αμφιλεγόμενης Blackcube, μιας ιδιωτικής εταιρείας πληροφοριών που εμπλέκεται πλέον σε κατηγορίες ξένης παρέμβασης στη Σλοβενία.
«Ένας εισαγγελέας που δεν έχει εχθρούς δεν είναι πραγματικός εισαγγελέας», είπε χαμογελώντας.
Παρακολούθηση της κατάστασης
Αρνούμενη να σχολιάσει εν εξελίξει υποθέσεις που αφορούν το Κολλέγιο της Ευρώπης ή τη διπλωματική υπηρεσία της Επιτροπής, η Kövesi απέρριψε τις επικρίσεις ότι το γραφείο της ήταν υπερβολικά επιθετικό.
«Αν κρύβεις τη βρωμιά κάτω από το χαλί, δεν γίνεσαι πιο αξιόπιστος», είπε.
«Όσο πιο υψηλή είναι η θέση σου στην ΕΕ, τόσο υψηλότερα πρέπει να είναι τα πρότυπα.
Το υψηλό αξίωμα δεν κάνει κανέναν πιο ενάρετο, σημαίνει ότι πρέπει να τηρεί τους κανόνες πιο αυστηρά.»
Η απάντηση της Kövesi στις αντιστάσεις σε πολλαπλά μέτωπα υπήρξε συσσωρευτική.
Από τότε που ανέλαβε τη θέση το 2021, φρόντισε να υψώνει τη φωνή της όταν θεωρούσε ότι οι προειδοποιήσεις του γραφείου της αγνοούνταν.
Έχει στείλει επιστολές στην Επιτροπή για να επισημάνει εμπόδια σε χώρες της ΕΕ, έχει τοποθετηθεί δημόσια σε κοινοβουλευτικές ακροάσεις και στα μέσα ενημέρωσης και, όταν χρειάστηκε, απείλησε με προσφυγές ακόμη και κατά της ίδιας της Επιτροπής, του θεσμού που υποτίθεται ότι διασφαλίζει ότι η EPPO μπορεί να κάνει τη δουλειά της.
Η αντίδραση των Βρυξελλών για να βοηθήσουν την EPPO να επιτελέσει το έργο της, πολύ συχνά, όπως υποστήριξε, περιορίστηκε σε εκθέσεις, ελέγχους, μελέτες συμβούλων και ατελείωτες εσωτερικές διαδικασίες που φέρνουν ελάχιστη πραγματική αλλαγή.
«Η Επιτροπή ξεκίνησε ξανά μια νέα μελέτη», είπε σχετικά με τον τρόπο που η ΕΕ διαχειρίζεται τα αιτήματα μεταρρυθμίσεων για την εφαρμογή των κανόνων που καθορίζουν τον ρόλο της EPPO στα κράτη μέλη. «Είναι σπατάλη χρόνου και πόρων, δεν φοβάμαι να το πω.»
Ερωτηθείσα ξανά για τον αξιωματούχο της Επιτροπής που της είχε ζητήσει να μετριάσει τη στάση της, η Kövesi απέφυγε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες, υποβαθμίζοντας τη σημασία της ταυτότητάς του.
«Το όνομα δεν έχει σημασία», είπε. «Αυτό που έχει σημασία είναι ότι αυτή η νοοτροπία υπάρχει. Αυτό είναι το πρόβλημα.»
Επιμέλεια: Chevalier Noir
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών